ആരോ തുറന്നിട്ട ജാലകവതില്കള് നിന് നീലനയനങ്ങള്
എന്നുമെന് വരവിനായ് തുടിപ്പത് ഞാനെന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നു
ജീവിതയാത്രയില് ഈ ഇരുളടഞ്ഞ പാതയില്
നിന് സാമീപ്യമെന് മിഴികളില് പ്രകാശം പരത്തി
നീ അരികിലില്ലെന്ന ദുഖസത്യവും പേറി ദിനങ്ങളായ്
ഞാന് ഈ വഴിയിലൂടലഞ്ഞു നടപ്പൂ
രാവെത്ര കടന്നു പോയ് പകലെത്ര മാഞ്ഞു പോയ്
ഇന്നുമെന് യാത്രയില് നീ കടന്നു വന്നില്ല...
കരുതി വച്ചിരുന്നുവെന് കണ്ണുകളില് ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീര് നിനക്കായ് പൊഴിക്കാന്
വറ്റിയെരിയുന്നു കണ്ന്നുനീര്തുള്ളികള് ഈ ദുഖമാം തീച്ചൂളയില്
കനവുകളില് നീയെന് സ്വന്തമായ് നിനവുകളില് നീയെന് പ്രിയസഖിയായ്
ഓരോ നിമിഷവും നാമോന്നെന്ന വിചാരമെനിക് നല്കി നീ
എത്രയെത്ര കനവുകള് കണ്ടു നാം എന്നിട്ടുമിന്നും വെരുമന്യര് മാത്രം..
No comments:
Post a Comment