എന്തെ എന് മൗനം
നിന് വിരഹത്തിന് തീച്ചൂളയില് എരിയുന്നൊരു കനലായി കണ്ടു നീ
എന്തിനെന് വാക്കുകളെ നഷ്ടപ്രണയത്തിന് വിങ്ങലായി ഗണിച്ചു
ഇന്നും നഷ്ടപെടുത്താതെയെന് നെഞ്ചില് ഞാന് സൂക്ഷിചിടുന്നു
എന്റെ പ്രണയം ഇന്നും മരിക്കാത്ത വികാരമായ്..
ഒരു കെടാവിളക്കായി എന് മനസിന്റെ ശ്രീകോവിലില്
നിന് മുഖത്തിനു നേരെ ഇന്നും പൂര്ണ്ണ തേജസ്സോടെ തെളിഞ്ഞു നില്പൂ
മഴയെത്ര കടന്നു പോയ് കാറ്റും അലയടിക്കുന്നു
എന്നിരുന്നാലും എന് തിരിനാളമിന്നും അനയാതിരിക്കുന്നു
നിന്നോടെനിക്കുള്ള പ്രണയവും നിന്റെ മരിക്കാത്ത ഓര്മകളും
കാവലായുള്ളപ്പോള് എന് മനം നിരാശയില് പൂണ്ടു പോകില്ല
എന് മനം വിരഹവേടനയില് തളര്ന്നു പോകില്ല....
നിന്റെ ഓര്മ്മകള് ആണെന് ജീവിതലഹരി
നീ നല്കിയ സ്നേഹമാനേന് ജീവശ്വാസം..
No comments:
Post a Comment